on

część mojego wczoraj i moje jutro
wypełniony po brzegi czas
oddech i skończona modlitwa
która znalazła odpowiedź
nie jestem poetką ale matką
zanurzona po czoło w cierpieniu
we śnie
w niedowierzaniu
że można stłuc szybę dzielącą mnie
od syna
na zawsze pozostać w tej pozie
kiedy tule go w ramionach
i kiedy on to czuje
on
część mojego wczoraj i moje jutro
decyzja
o otwieraniu drzwi
dla Boga

nie istnieję

od dawna nie czuje oddechu
zakleszczone żebra chciwe słońca
sploty nerwowe
sny o nieharmonijnym przebiegu
od dawna nie czuję tętna
że serce bije to wiem
mówisz mi o tym co wieczór
za ciasna przestrzeń
klatka dla serca
ograniczona nieznajomością zasad
od dawna nie wiem gdzie jest moje miejsce
jak dziecko bez diagnozy
o błękitnych włosach
i zbyt wielkich skrzydłach
i ta część świadomości
która przypomina mi
że przecież nie istnieję

ważny

odchodzisz
nie wiesz czy sił wystarczy
i jak wysoko można skoczyć
wracasz
nadzieja pompuje płuca
skora znowu różowa
czujesz że możesz być
dzień i noc
dwa demony i nie wiadomo
który silniejszy
targuję się o twoją duszę
ale ty
zupełnie nie jesteś dla nich
ważny